ATEŃSKA TRUCIZNA

Jesień 330 r. p.n.e., Ateny. Biedny plebejusz Ergokles przegrywa proces, który wytoczył zamożnemu Ortobulosowi o umyślne zadanie rany. Niedługo po ogłoszeniu wyroku, zwłoki Ortobulosa znajduje w domu uciech bohater powieści, młody obywatel ateński - Stefanos. Wszystko wskazuje na to, że...

Książka - ATEŃSKA TRUCIZNA

DETROIT 1763

Najazdy na pogranicze rozpoczęły się niemal d razu, gdy Delawarowie, Szawanezi i Mingo słyszeli o zdobyciu fortów na Zachodzie. Wojna nie trwała więcej niż miesiąc, kiedy Shamokin Daniel i jego osiemnastu Delawarów wyruszyli znad Ohio i po przebyciu Alleghenów skierowali się w dolinę Susquehanny, z której zaledwie siedem lat temu wygnali ich Anglicy. Jechali konno w dzień, śpiąc nocą bez rozpalania ognia, nękani przez owady, myszy i chłód. Jedli mało, głównie zimną potrawę zwaną przez kolonistów "zielonym prochem", a będącą mieszaniną prażonej kukurydzy, ziół i soli. Licząc na zaskoczenie posuwali się w stronę odosobnionych, lecz zbrojnych i spodziewających się już niebezpieczeństw osiedli. Książka przybliżająca realia wojny lat 1763-1765, nazywanej wojną Pontiaka, którą indiańskie plemiona znad Wielkich Jezior i z doliny Ohio wydały Anglikom - największej ówczesnej potędze w Ameryce Północnej. Autor ukazuje te zmagania na szerokim tle społecznym epoki. Przedstawia metody prowadzenia walk w puszczach, taktykę i strategię stosowaną przez Indian i ich przeciwników. Udowadnia, że Indianie mieli w niej pełne szanse na zwycięstwo. Zrywa też ze stereotypem, jakoby ustępowali oni intelektualnie i kulturowo przybyszom z Europy. Zgodnie z prawdą historyczną przedstawia rzeczywisty przebieg wydarzeń i rolę jaką odegrały w nich czołowe postaci tego okresu, w tym Pontiak, wódz plemienia Ottawa, któremu do niedawna powszechnie przypisywano wyłączną zasługę zorganizowania największego w dziejach zbrojnego wystąpienia Indian północnoamerykańskich.

T-34. MITYCZNA BROŃ TOM 1

Przeglądając literaturę historyczną [...] łatwo zauważymy, że nie ma w niej właściwie ani jednego złego słowa na temat T-34. We wszystkich pracach, w których autorzy poczuli się zmuszeni do wtrącenia choćby drobnej uwagi o tym czołgu, T-34 uchodzi za doskonały. [...]. Tymczasem rzeczywistość jest dość odmienna [...]. T-34 był po części źle skonstruowanym, produkowanym w fatalnych warunkach czołgiem. Jego walory bojowe i jezdne wcale nie były doskonałe, jak się to nagminnie twierdzi. Wóz charakteryzował się dużą awaryjnością, a sposób jego wykorzystania w akcji można określić tylko jako nieporozumienie. Dopiero po wojnie udało się stworzyć dobrego jakościowo T-34. [...]